Chlamydia

Chlamydia trachomatis jest chorobą weneryczną, która jest jedną z najpowszechniej występujących. Na terenie Europy każdego roku odnotowywanych jest setki tysięcy nowych zakażeń bakteriami chlamydia trachomatis. Zgodnie z szacunkami, około 60 % przypadków chlamydii diagnozuje się u osób poniżej 25 roku życia. Choroba ta jest o tyle groźna, że przebiega najczęściej bezobjawowo aż u 75% kobiet i połowy mężczyzn.

Nieleczona Chlamydia może doprowadzić do szeregu niebezpiecznych powikłań. Głównie do zapalenia miednicy mniejszej czy bezpłodności. Chlamydie zaś można wyleczyć kuracją antybiotykową, najczęściej podawane są Azithromycin oraz Doksycyklina.

Przyczyny chlamydii

Chlamyie wywołuje bakteria Chlamydia trachomatis. Bakterią zarazić można się podczas stosunku bez prezerwatywy, chodzi tu również o stosunki oralne i analne, petting czy wymienianie się erotycznymi gadżetami. Bakterią można zarazić partnera więc nawet wtedy, gdy nie dochodzi do penetracji. Ryzyko zakażenia jest wyższe u osób, które nie stosują prezerwatyw i często zmieniających partnerów.

Chlamydią można zarazić również noworodka. Zakażona matka może przenieść bakterię na dziecko w trakcie porodu. Efekty zarażenia widać w około dwa tygodnie po porodzie. Zakażenie to może wywołać między innymi zapalenie płuc u noworodka.

Objawy Chlamydii

Chlamydia w większości przypadków nie daje żadnych objawów – u połowy mężczyzn i aż u 2/3 kobiet. To sprawia, że kluczową sprawą jest wykonywanie badań na obecność chorób wenerycznych po każdym niezabezpieczonym stosunku, również oralnym czy analnym. Jedynie w nielicznych przypadkach chlamydia może wywoływać dolegliwości.

U mężczyzn zakażenie bakterią może objawia się nietypową wydzieliną z penisa, która może być biała, mętna czasem wodnista, może u nich wystąpić podrażnienie żołędzi, ból jąder, ból podczas oddawania moczu. W niektóych przyadkach objawy te mogą być lekkie i ustąpić samoczynnie, co nie oznacza, że choroba została wyleczona. Wyleczyć chlamydie można jedynie odpowiednimi antybiotykami.

U kobiet chlamydia może wywołać takie objawy, jak: ból podczas oddawania moczu, krwawienie pomiędzy miesiączkami, upławy waginalne, ból lub nawet krwawienie podczas stosunku, zmiana obfitości miesiączek. Objawy te powinny skłonić każdą kobietę do wykonania badań ukierunkowanych na choroby weneryczne.

W przypadku zarażenia noworodków, do którego dochodzi, gdy dziecko przechodzi przez kanał rodny zarażonej matki, bakterie gromadzą się wokoło jamy nosowo-gardłowej. Najczęściej nie pojawiają się objawy. Jedynie u 30% do 50% noworodków mogą wystąpić objawy w postaci zapalenia spojówek czy jamy nosowo-gardłowej. Wtrętowe zapalenie spojówek jest zauważalne już po urodzeniu. W niektórych przypadkach zakażenie objawić się może w 3 miesiące od porodu, gdy bakterie zagnieździły się w jamie nosowo-gardłowej dziecka.

Chlamydia a ciąża

Chlamydia u kobiet jest diagnozowana najcześciej w chwili, gdy poszukuje się przyczyn niezdolności do zajścia w ciążę lub gdy jest problem z jej donoszeniem. Rozszerzające się zakażenie może bowiem prowadzić do stanów zapalnych szyjki macicy a także górnego odcinka narządów płciowych :jajników czy jajowodów. Przenoszące się zakażenie prowadzić może do częstych stanów zapalnych pochwy, irygacji pochwy itp. Nawracające i przewlekłe stany zapalne miednicy mniejszej, uszkodzenie błon śluzowych jajowodów spowodowane nieleczoną chlamydia może prowadzić do zrostów, ropni i innych nieprawidłowości co zwiększa ryzyko niepłodności czy ciąży pozamacicznej. Zakażenie endometrium powodować może ponadto problemy z zagnieżdżeniem się komórki jajowej, co zwiększa ryzyko poronień.

To wszystko wpływa również na obniżenie skuteczności zapłodnienia poza ustrojowego. Jednak najbardziej niebezpieczne zakażenie chlamydią jest dla kobiet, które są już w ciąży. Częściej u nich występują powikłania ciąży, min pęknięcia pęcherza płodowego, przedwczesnego porodu, hypotrofii płodu. Zarażona matka może również przenieść chorobę na dziecko w czasie porodu. Ryzyko zakażenia w takich przypadkach wynosi aż 80%.

Bezpieczniejszym rozwiązaniem jest wtedy rozwiązanie ciąży poprzez cesarskie cięcie, chociaż zdarzają się przypadki zakażenia chlamydią dzieci i w trakcie takiego porodu. Dochodzi do tego jedynie w nielicznych przypadkach. U noworodków zakażenie objawia się zapaleniem gałek ocznych, spojówek lub zapaleniem płuc. Dzieci zarażonych matek często również mają mniejszą wagę urodzeniową. Częściej również u takich matek występują powikłania poporodowe min zapalenie błon śluzowych macicy.

Skutki nieleczenia chlamydii

Nieleczona chlamydia u obojga płci może prowadzić do wielu długotrwałych problemów zdrowotnych. U kobiet najczęściej dochodzi do zapalenia narządów miednicy mniejszej co zwiększa ryzyko bezpłodności i ciąży pozamacicznej, ponadto wystąpić może zapalenie szyjki macicy, zapalenie gruczołów Bartholina. U mężczyzn nieleczona chlamydia prowadzić może do zapalenia cewki moczowej, zapalenia najądrza, reaktywnego zapalenia stawów.

Diagnozowanie Chlamydii

By zdiagnozować chorobę, konieczne jest pobranie wymazu i hodowanie komórkowe. U mężczyzn wymaz pobierany jest z cewki moczowej po całonocnym wstrzymywaniu się od oddawania moczu lub w 3do 4 godzin od ostatniego oddawania moczu. Chlamydia diagnozowana jest w przypadku gdy na 10 polach obserwuje się więcej niż 4 leukocyty wielojądrzaste. Jednak najpierw konieczne jest wykluczenie rzęsistkowicy i rzeżączki.

W przypadku kobiet wymaz pobierany jest z kanału szyjki macicy. Diagnoza chlamydi następuje w przypadku, gdy na 5 polach stwierdza się obecność 10 lub więcej leukocytów wielojądrzastych lub 30 na jednym polu. Wykluczona wcześniej musi być jednak rzeżączka i rzęsistkowica.

Metody diagnostyczne: sondy genetyczne, testy immunoenzymatyczne, testy oparte na PCR. Zdiagnozowanie bakterii chlamydii nie jest tanim badaniem.

„Chlamydioza wywoływana jest przez bakterie Chlamydia trachomatis, które przenoszą się podczas stosunku płciowego bez zabezpieczenia, w czasie porodu lub przez bezpośredni kontakt z zakażoną osobą. Choć infekcja najczęściej przebiega bez wyraźnych objawów – jej powikłania mogą być bardzo groźne – od stanów zapalnych narządów płciowych po niepłodność.”

Leczenie chlamydiozy

Problem z rozpoznaniem Chlamydii sprawia, że trafna diagnoza rzadko jest szybka.
Dodatkowo, wykrycie bakterii w organizmie jest kosztowne, polega bowiem na oznaczeniu poziomu immunoglobulin IgM oraz IgG we krwi, a także na potwierdzeniu obecności drobnoustrojów w wymazie.
Chlamydie leczy się przez podawanie antybiotyków. Kuracje muszą przejść obydwoje partnerzy, to bowiem minimalizuje ryzyko ponownego zakażenia.
Nieleczenie chlamydii prowadzić może do wielu przewlekłych powikłań : stanów zapalnych dróg rodnych, co prowadzić może do uszkodzenia jajowodów a więc ostatecznie do niepłodności.

Leki na Chlamydię/ chlamydiozę
Chlamydię można wyleczyć przez podanie antybiotyków. Najczęściej przepisywane są Azithromycin lub Doksycyklina. Kuracja Azithromycin jest jednofazowa. Stosuje się bowiem jednorazowo dwie tabletki antybiotyku w dawce po 500mg.

W leczeniu chlamydi odbytu stosuje się przeważnie Doksycyklinę – dwie tabletki po 100 mg przyjmuje się codziennie przez 7 dni. Jeżeli zakażenie chlamydią obejmuje zarówno odbyt jak i okolice cewki moczowej wtedy zaleca się kurację oboma antybiotykami, jednak nie stosuje się tych antybiotyków jednocześnie.

Profilaktyka Chlamydii

Szerzeniu się chlamydii sprzyja fakt, że do inicjacji i aktywności seksualnej dochodzi u młodzieży w coraz młodszym wieku, kiedy układ odpornościowy nie jest jeszcze w pełni wykształcony. Istotną formą profilaktyki jest ograniczenie liczby partnerów seksualnych i stosowanie prezerwatywy, co znacznie ogranicza ryzyko zakażenia. Jeżeli zachodzi nawet najmniejsze ryzyko, że do zarażenia doszło, należy jak najszybciej wykonać badania na obecność drobnoustrojów chorobotwórczych. Chodzi tu w głównej mierze o to, żeby nieświadomie nie zarażać kolejnych partnerów, a w przypadku kobiet ciężarnych, żeby nie doszło do zarażenia dziecka w chwili porodu. Raz przebyte zakażenie nie zabezpiecza na przyszłość, ponieważ nie uodparnia na tą chorobę.

Chlamydia uznawana jest za chorobę przenoszoną drogą płciową, jednak jej objawy nie są skoncentrowane jedynie wokoło narządów płciowych. Rozprzestrzeniając się, choroba może wpłynąć również na inne narządy. Bakterie mogą przebywać w organizmie ludzkim przez wiele lat nie dając żadnych objawów lub dając objawy, które mogą być łączone z zupełnie inną dolegliwością. Chlamydia może prowadzić do bólu i stanów zalanych w stawach, do zmian w układzie nerwowym, wpłynąć na spadek odporności, wywoływać schorzenia naczyń, jak i astmę, alergię. Zakażenie chlamydią może wywoływać również zapalenia okołowątrobowe, co objawia się bólami brzucha kojarzonymi z zapaleniem pęcherzyka żółciowego czy trzustki.

One thought on “Chlamydia

  1. Przebywam obecnie za granicą i w Polsce będę dopiero za miesiąc. Obawiam się, że mogłam się tym zarazić czy do tego czasu mogłabym stosować coś bez recepty?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *